Rouwe stilte …

De liefde en de leegte,
het is er tegelijk.
Toen jij wegvloog als een vlinder,
maakte je de hemel prachtig rijk.

Lieve lezer, deze site is nog in aanbouw. Wees geduldig, er volgt snel meer!

Een bodemloze diepte, donker en kil
Steeds verder val ik de leegte in

Oorverdovend stil
Bungelend aan een koord, ik vertrouw

Uit de diepe lege stilte klim ik ooit weer op
Op mijn pad terug, mijn eindstation bij jou

Nu is alles donker en leeg en stil en alleen
Met duizend vrienden en familie om mij heen

Zij trekken aan het koord, ik kijk omhoog en zie de liefde
Probeer te reiken, kan nog niet bereiken

Twee meter omhoog, één meter omlaag
Het koord blijft wel trekken, ik vertrouw

Omhoog is mijn pad langs het touw
Door blijven klimmen, terug naar het licht

Soms zal ik dalen, moeten stoppen om adem te halen
Om weer verder te kunnen klimmen

Meter voor meter, uit het donker omhoog
Mijn toekomst in zicht

Ik vertrouw
Op mijn rauwe rouw

Rouwe stilte gaat over de rauwe kant van je kind overleven. Van het levend verlies tijdens het ziekteproces tot de pure rauwe rouw na het overlijden en alle emoties die daar bij horen. Maar ook spiritualiteit, geloof en hoop komen aan bod op deze blogsite. Wanneer je kind ongeneeslijk ziek is en overlijdt, staat je wereld stil. De rouw is alles verscheurend én alles veranderend. Het verandert je zingeving, je normen en waarden, je prioriteiten, je visie op het leven, kortom: het verandert je tot in de kern. En het laat je VOELEN, écht voelen. Alle sluizen worden geopend, iedere emotie die je kunt bedenken komt voorbij. Dat is de zware, maar tegelijk óók mooie kant aan het levend verlies en rouw. In mijn blogs schrijf ik vanuit mijn eigen puurste emoties, over mijn ervaring met rouw om mijn overleden kind. Tevens schrijf ik ook over hoe naasten de rouwouder kunnen bijstaan, het kan namelijk een moeilijke zoektocht zijn voor naasten om te ontdekken wat ze nou écht kunnen doen om steun te bieden.